شعر زیبا درباره امام رضا (ع)

آمدم ای شاه ، پناهم بده
خط امانی ز گناهم بده
ای حَرمَت ملجأ در ماندگان
دور مران از در و ، راهم بده
ای گل بی خار گلستان عشق
قرب مکانی چو گیاهم بده
لایق وصل تو که من نیستم
اِذن به یک لحظه نگاهم بده
ای که حَریمت به مَثَل کهرباست
شوق وسبک خیزی کاهم بده
تاکه ز عشق تو گدازم چو شمع
گرمی جان سوز به آهم بده
لشگرشیطان به کمین من است
بی کسم ای، شاه پناهم بده
از صف مژگان نگهی کن به من
با نظری ، یار و سپاهم بده
در شب اول که به قبرم نهند
نور بدان شام سیاهم بده
ای که عطا بخش همه عالمی
جمله ی حاجات مرا هم بده

شاعر: حبیب چایچیان(حسان)

شعر زیبا از پروین اعتصامی

شنیده اید که آسایش بزرگان چیست؟
برای خاطر بیچارگان نیاسودن
به کاخ دهر که آلایش است بنیادش
مقیم گشتن و دامان خون نیالودن
همی ز عادت و کردار زشت کم کردن
هماره بر صفت و خوی نیک افزودن
ز بهر بیهده، از راستی بری نشدن
برای خدمت تن روح را نفرسودن
رهی که گمرهیش در پی است نسپردن
دری که فتنه اش اندر پس است نگشودن

غزل زیبا از عطار نیشابوری

هر دیده که بر تو
هر دیده که بر تو یک نظر داشت
از عمر تمام بهره برداشت
سرمایه‌ی عمر دیدن توست
وان دید تو را که یک نظر داشت
کور است کسی که هر زمانی
در دید تو دیده‌ی دگر داشت
جاوید ز خویش بی‌خبر شد
هر دل که ز عشق تو خبر داشت
مرغی بپرید در هوایت
کز شوق تو صد هزار پر داشت

شعر زیبای سرشك نیاز از هوشنگ ابتهاج

دلی كه پیش تو ره یافت باز پس نرود
هوا گرفتهء عشق از پی هوس نرود
به بوی زلف تو دم می زنم درین شب تار
وگرنه چون سحرم بی تو یك نفس نرود
چنان به دام غمت خو گرفت مرغ دلم
كه یاد باغ بهشتش درین قفس نرود
نثار آه سحر می كنم سرشك نیاز
كه دامن توام ای گل ز دسترس نرود
دلا بسوز و به جان بر فروز آتش عشق
كزین چراغ تو دودی به چشم كس نرود
فغان بلبل طبعم به گلشن تو خوش است
كه كار دلبری گل ز خار و خس نرود
دلی كه نغمهء ناقوس معبد تو شنید
چو كودكان ز پی بانگ هر جرس نرود
بر آستان تو چون سایه سر نهم همه عمر
كه هر كه پیش تو ره یافت باز پس نرود

شعر بسیار زیبا درباره مادر

مادرم ای بهتر از فصل بهار

مادرم روشن تر از هر چشمه سار

مادرم ای عطر ناب زندگی

مادرم ای شعله ی بخشندگی

مادرم ای حوری هفت آسمان

مادرم ای نام خوب و جاودان

مادرم ای حس خوب عاشقی

مادرم خوشتر ز عطر رازقی

مادرم ای مایه ی آرامشم

مادرم ای واژه ی آسایشم

مادرم ای جاودان در قلب من

مادرم ای صاحب این جسم و تن

مادرم می خواهمت تا فصل دور

مادرم پاینده باشی پر غرور

مادرم روزت مبارک ناز من

مادرم تنها تویی آواز من

                                            

مادر از ایرج میرزا

پسر جان قدر مادر دان که دایم

کشد رنج پسر بیچاره مادر

برو بیش از پدر خواهش که خواهد

تو را بیش از پدر بیچاره مادر

زجان محبوب تر دارش که دارد

زجان محبوب تر بیچاره مادر

از این پهلو به آن پهلو نغلتد

شب از بیم خطر بیچاره مادر

نگهداری کند نه ماه و نه روز

تو را چون جان به بر بیچاره مادر

به وقت زادن تو مرگ خود را

بگیرد در نظر بیچاره مادر

بشوید کهنه و آراید او را

چو کمتر کارگر بیچاره مادر

تموز و دی تو را ساعت به ساعت

نماید خشک و تر بیچاره مادر

اگر یک عطسه آید از دماغت

پرد هوشش زسر بیچاره مادر

اگر یک سرفه بی جا نمایی

خورد خون جگر بیچاره مادر

برای این که شب راحت  بخوابی

نخوابد تا سحر بیچاره مادر

دو سال از گریه روز و شب تو

نداند خواب و خور بیچاره مادر

چو دندان آوری رنجور گردی

کشد رنج دگر بیچاره مادر

سپس چون پا گرفتی ، تا نیافتی

خورد غم بیشتر بیچاره مادر

تو تا یک مختصر جانی بگیری

کند جان مختصر بیچاره مادر

به مکتب چون روی تا  باز گردی

بود چشمش به در بیچاره مادر

وگر یک ربع ساعت دیر آیی

شود از خود به در  بیچاره مادر

نبیند  هیچکس  زحمت به دنیا

ز مادر بیشتر بیچاره مادر

تمام حا صلش از زحمت این است

که دارد یک پسر بیچاره مادر

شعر زیبا به مناسبت روز مادر

ابروی اهل دل از خاک پای مادر است

هر چه دارد این جماعت از دعای مادر است

ان بهشتی را که قران می کند توصیف ان

صاحب قران بگفتا زیر پای مادر است

گرمی اغوش مهر او ندارد افتاب

مهربانتر دیگر از مادر خدای مادر است

از دم روح القدس عیسی پدید اید اگر

باز هم پرورده در ظل همای ماذر است

اوج گیرد قدر فرزند از دعای خیر او

چون دم عیسی ابن مریم از دعای مادر است

امر او دارد رجحان بر ملاقات نبی

چوم مقام مصطفی هم در رضای مادر است

طبع والایم که منت بر نمی دارد زکس

شرمگین از منت بی منتهای مادر است

بهترین منظر به چشم دل مرا سیمای اوست

خوش ترین اواز در گوشم صدای مادر است

با تضرع چهره بر پایش موید سود و گفت

ابروی اهل دل از خاک پای مادر است

موید

شعر زیبا از هاتف اصفهانی

چو نی ناله دارم ز درد جدایی
فغان از جدایی فغان از جدایی

قفس به بود بلبلی را که نالد
شب و روز در آشیان از جدایی

دهد یاد از نیک بینی به گلشن
بهار از وصال و خزان از جدایی

چسان من ننالم ز هجران که نالد
زمین از فراق، آسمان از جدایی

به هر شاخ این باغ مرغی سراید
به لحنی دگر داستان از جدایی

چو شمعم به جان آتش افتد به بزمی
که آید سخن در میان از جدایی

کشد آنچه خاشاک از برق سوزان
کشیده است هاتف همان از جدایی

بود     دستور     ايزد     بهر   انسان          

نمازجمعه    عيد      مومنين    است

به    فرمان    خدا   گرديد   واجب         

نگر يک سوره درقرآن چنين است

نمازجمعه    ذکر   و    حال     باشد     

   ببين با  صالحين  او  همنشين است

به   روز  جمعه  ما  را   پاک  سازد         

  که  با لطف  خدا  آنجا قرين است

نماز جمعه     باشد    هادي  خلق            

  بسوي حق مسلمان را رهين است

ببندد    دست      ابليس     خطاکار      

   همان شيطان که برمادرکمين است

مصلاها    پر از    ذکر      و     توسل       

چنين آواي  وحدت دلنشين است

به   هر  گامي   جهنم    دور  گردد      

   نمازجمعه   خود  خلد  برين  است

 کند  صالح   نماز جمعه   را   وصف

    عبادت   را  نگر   او   برترين   است

                    شعراز: محمدحاجي پور(صالح خراساني

شعر زیبا درباره چادر و حجاب

بشنو از چادر كه در توصيف زن

تار و پودش با تو مي گويد

 سخن تاروپودم را شرافت تافته

تاشرافت را به عصمت بافته

در كلاس حفظ تقوا وشرف

دختران درند وچادر چون صدف

بهترين سرمايه زن چادر است

زانكه زن را زينت زن چادر است

حفظ چادر درسراي اقتدار

دختران را هست تاج افتخار

حفظ چادر حفظ دين ومذهب است

شيوه زهرا ودرس زينب است

حفظ چادر سد فحشا ميكند

روسفيدي نزد زهرا ميكند

حفظ چادر چاره ساز كارهاست

حافظ گل از هجوم خارهاست

حفظ چادر زخمها را مرهم است

دست رد بر سينه نامحرم است